Συνέντευξη Ουρανία-Μαρίνα Ντούσκου : «Η καθημερινότητα του αθλητή είναι απαιτητική, όμως το γεγονός ότι τη μοιράζεσαι με ανθρώπους που σε καταλαβαίνουν απόλυτα κάνει κάθε δυσκολία πιο διαχειρίσιμη»

Η ενασχόλησή της με το αλπικό σκι ξεκίνησε στην τρυφερή ηλικία των δύο ετών στο Μέτσοβο και δεν θυμάται πως είναι η ζωή της μακριά από τον αθλητισμό. Η Ουρανία Ντούσκου είναι μια αθλήτρια γεμάτη πάθος και όραμα. Οι δυσκολίες για εκείνη δεν αποτελούν εμπόδιο, αλλά αντιθέτως την κάνουν πιο ώριμη και δυνατή.

Κλείνοντας φέτος τα 18 της χρόνια, η αθλήτρια του ΕΟΣ Μετσόβου που προπονείται εντατικά στην περιοχή Tignes της Γαλλίας, έχει όνειρα και στόχους τους οποίους φαίνεται αποφασισμένη να τους κατακτήσει.

Έχει συμμετάσχει σε διεθνείς διοργανώσεις όπως :

1.EYOF Bakuriani Georgia

2.WJSC Tarvisio Italy .

Και ενώ ο τραυματισμός της στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων, δεν της επέτρεψε να διεκδικήσει την πρόκριση στους φετινούς Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Cortina–Milano 2026,η Ουρανία δεν τα βάζει κάτω και στοχεύει με καθαρό βλέμμα στα επόμενα βήματά της!

Παρακάτω παραθέτουμε αναλυτικά τη συνέντευξή της:

– Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τον αθλητισμό και σε ποια ηλικία; Ποιο ήταν το βασικό σας κίνητρο;

«Ο αθλητισμός μπήκε στη ζωή μου τόσο νωρίς, που ουσιαστικά δεν θυμάμαι τον εαυτό μου χωρίς αυτόν. Ξεκίνησα το αλπικό σκι σε ηλικία μόλις δύο ετών, στο «Τελεφερίκ» στο Μέτσοβο, και από τότε εξελίχθηκε σε αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μου. Σε πολύ μικρή ηλικία συμμετείχα και στο πρώτο μου προπονητικό camp στην Αυστρία, λίγο πριν πάω στην Α΄ Δημοτικού, μια εμπειρία που με σημάδεψε. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τον πρώτο μου προπονητή, τον κ. Βαγγέλη Πρώιο, ο οποίος πίστεψε σε εμένα και ανέλαβε την ευθύνη να με εντάξει σε προπονητικό περιβάλλον υψηλών απαιτήσεων από τόσο νωρίς.

Παράλληλα με το σκι, από τα τρία μου χρόνια ασχολήθηκα με την ενόργανη γυμναστική σε αγωνιστικό επίπεδο, με καθημερινές πολύωρες προπονήσεις. Αργότερα, στη Β΄ Δημοτικού, στράφηκα στον στίβο και συγκεκριμένα στο άλμα επί κοντώ, ένα αγώνισμα που αγαπώ ιδιαίτερα και που δυστυχώς δεν μπορώ να συνεχίσω λόγω των αυξημένων απαιτήσεων του αλπικού σκι.

Από την ΣΤ’ Δημοτικού ζω και προπονούμαι στη διεθνή ακαδημία σκι Apex2100 στο Tignes της Γαλλίας με την βοήθεια του χορηγού μου PRODEA INVESTMENTS που με στηρίζει όλα αυτά τα χρόνια. Το βασικό μου κίνητρο δεν ήταν κάποιος συγκεκριμένος τίτλος ή διοργάνωση, αλλά η βαθιά ευχαρίστηση που μου προσφέρει η διαδικασία της καθημερινής βελτίωσης, καθώς και η συντροφικότητα και οι ανθρώπινες σχέσεις που δημιουργούνται μέσα από τον αθλητισμό.»

-Τι είναι αυτό που απολαμβάνετε περισσότερο στην καθημερινότητα του αθλητή;

«Αυτό που απολαμβάνω περισσότερο είναι η συντροφικότητα με τους συναθλητές μου και η αίσθηση ότι ανήκω σε μια κοινότητα ανθρώπων με κοινό όραμα, κοινές θυσίες και κοινούς στόχους. Η καθημερινότητα του αθλητή είναι απαιτητική, όμως το γεγονός ότι τη μοιράζεσαι με ανθρώπους που σε καταλαβαίνουν απόλυτα κάνει κάθε δυσκολία πιο διαχειρίσιμη.»

-Ποιοι είναι οι μελλοντικοί αγωνιστικοί σας στόχοι;

«Ο τραυματισμός μου την περσινή χρονιά, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων, δεν μου επέτρεψε να διεκδικήσω την πρόκριση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες Cortina–Milano, κάτι που αποτέλεσε μια σημαντική δοκιμασία τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Ωστόσο, οι δυσκολίες αυτές με έκαναν πιο ώριμη και πιο αποφασισμένη.

Βραχυπρόθεσμος στόχος μου, είναι να γίνω πιο δυνατή από όσο ήμουν πριν τον τραυματισμό και να δείξω τις πραγματικές μου δυνατότητες που δεν πρόλαβα εξαιτίας του. Μεσοπρόθεσμα, θα ήθελα να συμμετάσχω σε ένα πλήρες circuit Continental Cup, ενώ μακροπρόθεσμα ο στόχος μου είναι να πραγματοποιήσω εκκινήσεις σε αγώνες WC.»

-Μέχρι στιγμής, ποια είναι η πιο έντονη ανάμνηση από την αθλητική σας πορεία;

«Η πιο έντονη ανάμνηση δεν περιορίζεται σε μία μόνο στιγμή ή έναν αγώνα. Είναι συνολικά η διαδρομή: Οι ατελείωτες ώρες προπόνησης, τα συνεχή ταξίδια, οι δύσκολες συνθήκες, αλλά και οι στιγμές που χρειάστηκε να ξεπεράσω τον εαυτό μου. Αυτές οι εμπειρίες με έχουν διαμορφώσει όχι μόνο ως αθλήτρια, αλλά και ως άνθρωπο.»

-Πείτε μας δύο λόγια για τη συνεργασία σας με την ΕΟΧΑ (παροχές, υποστήριξη).

«Η συνεργασία μου με την ΕΟΧΑ χαρακτηρίζεται από κατανόηση και αμοιβαίο σεβασμό. Υπάρχει διάθεση στήριξης και αναγνώριση των ιδιαίτερων απαιτήσεων του αθλήματος, κάτι που είναι πολύ σημαντικό για έναν αθλητή που αγωνίζεται σε διεθνές επίπεδο.»

-Ποια είναι η γνώμη σας για την ελληνική αγωνιστική χιονοδρομία (υποδομές, νοοτροπία);

«Η Ελλάδα δεν είναι αλπική χώρα και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να συγκριθεί άμεσα με χώρες των Άλπεων όσον αφορά τις υποδομές και την τεχνογνωσία. Η πραγματικότητα είναι ότι όλοι οι αθλητές υψηλού επιπέδου, ανεξαρτήτως εθνικότητας, προπονούνται στις Άλπεις σχεδόν καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.

Ωστόσο, για τους υπόλοιπους αθλητές, υπάρχουν εναλλακτικά μοντέλα που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν και στην Ελλάδα. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου αθλητές με λιγότερες από 100 ημέρες προπόνησης στο χιόνι ετησίως καταφέρνουν να διατηρούν πολύ ανταγωνιστική FIS βαθμολογία επιπέδου 25 με 30 βαθμών. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω άρτιας τεχνικής κατάρτισης από μικρή ηλικία και στοχευμένης, υψηλής ποιότητας προπόνησης εκτός χιονοδρομικής περιόδου. Πρόκειται για ένα μοντέλο που θα μπορούσε να αποτελέσει πηγή έμπνευσης και για την Ελλάδα.»

-Ποιοι είναι οι επαγγελματικοί σας στόχοι;

«Παράλληλα με την αθλητική μου πορεία, επιθυμώ να ακολουθήσω ακαδημαϊκές σπουδές σε τομείς που συνδυάζουν τη χημεία και το engineering. Πιστεύω πολύ στη διπλή καριέρα και στη σημασία της πνευματικής καλλιέργειας παράλληλα με τον αθλητισμό.»

-Αν ξεκινούσατε από την αρχή, θα αλλάζατε κάτι στην πορεία σας;

«Όχι. Παρά τις δυσκολίες και τους κόπους, θα έκανα ακριβώς τις ίδιες επιλογές, γιατί κάθε εμπειρία με έχει φέρει στο σημείο που βρίσκομαι σήμερα.»

-Ποιον θαυμάζετε περισσότερο στο άθλημά σας;

«Θαυμάζω ιδιαίτερα τη Mikaela Shiffrin για την απαράμιλλη τεχνική της και τη συνέπεια στο υψηλότερο επίπεδο, στοιχεία που την καθιστούν, κατά τη γνώμη μου, τη σπουδαιότερη αθλήτρια στην ιστορία του αλπικού σκι, ανεξαρτήτως φύλου. Επίσης, με εμπνέει βαθιά η Lindsey Vonn, η οποία στην ηλικία των 40 ετών συνεχίζει να αγωνίζεται και να κερδίζει αθλήτριες Παγκοσμίου Κυπέλλου πολύ νεότερης ηλικίας, αποδεικνύοντας τι σημαίνει επιμονή και αγωνιστικό πάθος.»

-Τι συμβουλή θα δίνατε σε κάποιον που θέλει να ξεκινήσει τώρα το άθλημά σας;

«Θα τον συμβούλευα να αγαπήσει τη διαδικασία και να δουλέψει σκληρά με υπομονή και συνέπεια. Ο αθλητισμός ανταμείβει όσους επιμένουν και προσφέρει πολύ περισσότερα από αγωνιστικές διακρίσεις. Θα ήθελα επίσης να διαβεβαιώσω τους γονείς ότι η ενασχόληση με τον αθλητισμό, ακόμη και σε επίπεδο πρωταθλητισμού, όχι μόνο δεν αποτελεί εμπόδιο στην ακαδημαϊκή εξέλιξη των παιδιών, αλλά τις περισσότερες φορές λειτουργεί ενισχυτικά, καλλιεργώντας πειθαρχία, στόχους και σωστή διαχείριση χρόνου.»